Rappòrto da-o nòstro correspondente (Reporter anònimo) No l'é guæi che o professô Andreas Nerlich, un patòlogo de l'Universcitæ Ludwig de München, o l'à guiddou unna squaddra de reçerca internaçionâ pe completâ un studdio into menuo de unna gexa de 280 anni ciù vegia de l'äia. de San Tommou am Brasenstein, Erta Austria. O studdio o l'à revelou pe-a primma vòtta unna tecnologia de conservaçion de bara no registrâ, con rompî a comprenscion tradiçionâ de tecniche europëe d'imbalsamaçion funeräia do XVIII secolo e fornî di preçioxi indiçi fixichi pe-o studdio de l'istöia funeräia europea antiga.
Se dixe che sta mummia, conosciua localemente comme o “præve secco à l'äia”, a l'ea stæta missa int'unna bara into sotterraneo da gexa. A seu identitæ a l'é stæta confermâ da-a dataçion à radiocarbònio e da-i archivi stòrichi comme Franz Xaver Sidler von Rosenegg. Nasciuo inta nobiltæ do 1709, sto præve o l'é stæto mandou à servî comme præve parrocchiâ à San Tommo am Brasenstein à l'etæ de 31 anni e o l'é mòrto tutt'assemme do 1746 à l'etæ zoena de 37. O seu còrpo o l'é stæto misso into sotterraneo da gexa do pòsto e inaspëtou o l'é stæto conservou pe longo tempo "miracolo" lezzendia inte l'aria.
Sto studio o l'à repiggiou a "lezzendia de l'empoxonamento" ch'a l'é in çircolaçion pe longo tempo. Do 2000, di reçercatoî de l'Universcitæ de Vienna an descoverto un oggetto riondo de 1 centimetro pöcassæ inte l'addome in basso à manciña da mummia pe mezo de un examme à raggi X. À quelli tempi, se pensava ch'o fïse unna "capsula de teuscego", ch'a l'à descadenou l'ipòtexi che o præve o fïse teuscegou. Tutte e mainee, l'urtima reçerca do 2025 a mostra che l'oggetto o l'é in veitæ unna perla de veddro da-o vestî do monego, che con tutta probabilitæ a l'é cheita pe un caxo inta cavitæ addominâ tanto ch'o l'imbalsamava, no un contegnitô de teuscego.
Pe mezo de vari metodi comme a scanscion CT e l'autopsia parçiâ, a squaddra de reçerca a l'à descoverto o segreto prinçipâ de l'eccellente conservaçion da mummia-un unico metodo d'imbalsamaçion de riempimento rettale. À differensa do tradiçionâ metodo d'imbalsamaçion d'arvî e cavitæ do tòraxe e addominæ pe remeuve i òrgani interni, e miage do tòraxe e addominæ de sta mummia son do tutto intatte. I reçercatoî an estræto unna gran quantitæ de scheuggi de legno de abete e abete, frammenti de ramme, coscì comme de lin, canava, sæa broddâ e atri tesciui da-a seu cavitæ addominâ, e an descoverto ascì de tracce de cloruro de zinco, tracce d'arsenico e rammo. "Tutti i mateiæ de riempimento son stæti inserii atraverso o retto, ch'o no sciorbe solo i fluidi corpòrei e o l'impedisce o collasso do tronco, ma o mantëgne ascì l'intreghitæ de l'apparensa do còrpo," o professô Nerlich o l'à dito into rappòrto de reçerca, e o l'à azzonto che sto metodo d'imbalsamaçion o l'é o primmo do seu genere mai descoverto inte l'istöia de l'umanitæ.
I reçercatoî pensan che l'intençion originäia de sto trattamento particolâ d'imbalsamaçion a l'ea de permette a-o còrpo do Sidler de ëse stramuou pe de longhe distanse torna a-a seu affiliâ Abbaçia de Waldhausen pe ëse interrou. Inte l'Euröpa do XVIII secolo, a moderna tecnologia de refrigeraçion a l'ea mancante. L'effetto antibattëio e seccatô do cloruro de zinco e a fonçion de sciorbensa de l'umiditæ de scheuggioe de legno e de tesciui porrieivan retardâ effettivamente o decadimento do còrpo, con soddisfâ e exigense de traspòrto à longa distansa. Tutte e mainee, apreuvo à di blocchi de traffego caxonæ da-a Guæra da Succescion Austriaca ò de atre raxoin desconosciue, o progetto de strapòrto in sciâ fin o no l'é stæto misso in deuvia, e o còrpo o l'é arrestou inta bara into sotterraneo da gexa pe 280 anni.
In azzonta à l'unica tecnologia d'imbalsamaçion, o studdio o l'à identificou ascì a vea caxon da mòrte do Sidler. E scanscion CT mostravan de tipiche lexoin de tubercoloxi inti seu pormoin, co-o pormon de drita ch'o l'aderisce a-a miagia do peto e a-o diaframma, e ciù ponti de calcificaçion e cavitæ tubercolose de drento. Insemme a-e tracce de fumo di depòxiti de carbònio attrovæ inte l'analixi istològica, i reçercatoî an confermou che o Sidler o l'ea mòrto de tubercoloxi crònica. O fumo de longa duâ e a diminuçion da qualitæ da dieta pe caxon da guæra inti seu urtimi anni an accelerou a seu mòrte.
O reporter o l'à impreiso che sta descoverta a no l'impie solo o veuo inta reçerca in sciâ tecnologia d'imbalsamaçion europea antiga, ma a respegia ascì a coltua funeräia unica de l'Austria. Segondo e regole funeräie austriache pertinente, ch'a segge a cremaçion ò a seppellitua de bara, o còrpo o dev'ëse misso int'un çimitëio pubrico. Tra de questi, unna bara a dev'ëse deuviâ ascì pe-a cremaçion insemme a-o còrpo, e o prexo de comenso de unna bara de pin o l'é de 900 euro pöcassæ. In Austria, a bara a no l'é sôo che un contegnuo pe-o còrpo, ma a pòrta ascì e tradiçioin istòriche do pòsto e i conçetti umanistichi. A bara e a mummia into paise de San Tommo am Brasenstein son di testimònni viventi de sta coltua.
A-o momento, a squaddra de reçerca a l'à pubricou i exiti de reçerca pertinenti in sciâ revista Frontiers in Medicine. I reçercatoî an dito che sto metodo d'imbalsamaçion de riempimento rettale o porrieiva ëse stæto relativamente commun inte l'Euröpa do XVIII secolo, ma o no l'é stæto descoverto perché i ciù tanti còrpi se son decompòsti. Inte l'avvegnî, studian ancon de ciù a diffuxon de sta tecnologia d'imbalsamaçion pe fornî ciù sostëgno pe restörâ o contesto de desviluppo da moderna artexenâ funeräia europea. A mummia “præve à secco à l'äia” a saiâ ancon conservâ into sotterraneo da gexa à San Tommo am Brasenstein, con vegnî à ëse un scimbolo coltuâ importante ch'o conliga o passou e o presente inte l'aria.
